Başlangıç: Tarlaya İlk Dokunuş Kayseri’nin kenar mahallelerinden birinde büyüdüm. Şehir merkezine uzak, rüzgârın sesiyle saatleri anlayabildiğin, toprağın kokusunun insanın içine işlediği bir yerde. Çocukluğumun büyük kısmı okuldan çok tarlalarda geçti diyebilirim. O zamanlar bunun bir “iş” olduğunu bile bilmezdim. Benim için sadece koşmak, düşmek, kalkmak ve toprağın üstünde saatlerce gökyüzüne bakmaktı. Babamın elleri hep sertti. Tırnaklarının arasına dolmuş toprak hiç çıkmazdı. Bir gün ona bakıp “Baba, tarlalar pardellenir mi?” diye sorduğumu hatırlıyorum. O an yüzünde garip bir ifade oluşmuştu. Ne gülümseme vardı ne de kızgınlık. Sanki sorunun kendisi bile havayı değiştirmişti. Ben o kelimeyi yanlış mı söylüyordum, yoksa gerçekten köyde…
Yorum Bırak